Het gebeurde al wel een enkele keer eerder maar in 1989 was een zeehondje met ontstoken oogjes te gast in het Vogelhospitaal. Niet voor lang, want al snel werd hij met een helikopter naar de Zeehondencrèche in Pieterburen overgevlogen. Gelukkig kon Lenie ’t Hart kort daarop al melden dat het diertje weer was vrijgelaten.

In 1994 kon dankzij een nalatenschap het dak van het hoofdgebouw worden vernieuwd en werd het Vogelhospitaal genomineerd voor de 1ste Haarlemse Vrijwilligersprijs. Het hospitaal werd een goede tweede.

Dat jaar werd in de buurt van Haarlem een zwanenechtpaar door een trein overreden. De machinist stopte de trein, stapte uit en nam de jongen mee. Via de politie kwam het ouderloze gezinnetje in het Vogelhospitaal terecht, groeide goed en keerde terug naar de natuur.

In 2004 werd wegens geluidoverlast een opnamestop voor pluimvee ingesteld. Voor kippen, hanen, pauwen en kalkoenen bleef het Vogelhospitaal vanaf dat moment verboden gebied. Verder werden in dat jaar maar liefst 80 egels opgevangen, waarvan 62 exemplaartjes weer terug konden naar de natuur. De boscabines, de eendenkooi, het dak, achterwanden en vloerpanelen werden dat jaar gerenoveerd.

Dankzij het ringen van vogels die een tijdje hebben doorgebracht in het Vogelhospitaal is het levensverhaal van een genezen gast soms goed te achterhalen. Zo dook een in 2003 losgelaten torenvalk twee jaar later broedend op in een nestkast in Hoofddorp. Maar liefst vijf jongen werden grootgebracht.

Soms loopt het niet helemaal goed af. De jonge merel die in 1999 werd losgelaten, dook vijf jaar later op in het Britse Alderton, 222 kilometer verderop. Hij viel ten prooi aan een kat. Een in Rusland geringde houtsnip vloog helemaal naar Heemstede om daar tegen een raam te vliegen.

vorig verhaal
historie
volgend verhaal